خروج سفیانی در روایتی از امام صادق(ع)

در این نوشته به حدیثی از امام صادق(ع) درباره خروج سفیانی و صفات او می پردازیم. در گذشته در ابتدا به حدیثی از حضرت محمد(ص) درباره ظهور و نهضت مقدس حضرت مهدی(عج)پرداختیم، در ادامه، طور کامل به عوامل حتمی ظهور امام مهدی(عج) را بررسی کردیم و خواندیم که مهم ترین آن خروج سفیانی است. بعد، از حدیث و خطبه حضرت علی(ع) درباره دوتا بودن سفیانی و صفات و خروج آنها نوشتیم.

خروج سفیانی در حدیث امام صادق(ع)

 مرحوم سید بن طاووس علیه‌الرحمه، در مورد سفیانی اول و دوم، روایتی از حضرت صادق محمد صلّی الله علیه و آله بدین صورت نقل کرده است:

عن محمد بن عبدالله، عن جعفر بن محمد علیه السلام أنه قال: إن لنا بالبصرة وقعًا عظيمًا، وقد قال: أمير المؤمنين علي بن أبي طالب علیه السلام وذکر ما جرى في حديث علي بن محمد صاحب الزنج وغيره، ثم قال: ويعود دار الملک إلى الزوراء، تصير الأمور شوريًّا، من غلب على شيء فعله. فعند ذلک خروج السفياني، فيرکب في الأرض تسعة أشهر، يسوّمهم سوء العذاب. فويل لمصر، وويل للزوراء، وويل للکوفة، والويل للواسط، کأنّي أنظر إلى الواسط وما فيها، مخبرٌ بخير. وعند ذلک خروج السفياني الثاني، ويقل الطعام ويقحط الناس، يقل المطر فلا أرض تنبت ولا سماء تنزل. ثم يخرج المهدي الهادي المهتدي، الذي يأخذ الراية من عيسى بن مريم علیهما السلام.

.

.

.

«عن محمد بن عبدالله، عن جعفر بن محمد (علیه‌السلام) که فرمود: برای ما در بصره واقعه‌ای عظیم خواهد بود و گفته شد: امیرالمؤمنین علی بن ابی‌طالب (علیه‌السلام) و جریان حدیث علی بن محمد صاحب الزنج و دیگران را ذکر کرد، سپس فرمود: بار دیگر دارالملک به زُوراء بازخواهد گشت و امور به وسیله شوری انجام می‌گیرد. هر که بر چیزی غالب شود، آن را عملی خواهد کرد.

در آن هنگام خروج سفیانی است که به مدت نه ماه در زمین می‌چرخد و مردم را به سخت‌ترین عذاب‌ها مبتلا می‌کند.

پس وای بر مصر، وای بر زوراء، وای بر کوفه، و وای بر واسط؛ گویی من به واسط و آنچه در آن است نظر می‌کنم و خبری از خیر در آنجا نیست.

سپس خروج سفیانی دوم خواهد بود که در آن زمان طعام کم می‌شود و مردم دچار قحطی و خشکسالی خواهند شد.

باران کم می‌بارد، زمین گیاه نمی‌روید و باران آسمان نیز کم می‌شود.

سپس مهدی هادی و مهتدی، که پرچم را از عیسی بن مریم (علیهماالسلام) می‌گیرد، ظهور خواهد کرد.»

سفیانی اول در احادیث

روایات مربوط به سفیانی اول کمی پیچیده و مبهم است، زیرا از برخی از این روایات که به صورت مختصر یا مفصل و به طور مطلق درباره سفیانی از ائمه معصومین (علیهم‌السلام) نقل شده، چنین برداشت می‌شود که سفیانی اول کسی است که در نام او حرف «ش» وجود دارد و از ناحیه‌ای به نام «هجر» به سوی عراق خواهد آمد.

و از برخی دیگر از روایات چنین استفاده می‌شود که سفیانی اول نخستین فرد از اصحاب فتنه است که از بلاد جزیره (یعنی از بلاد بین‌النهرین و سرزمین موصل در شمال عراق) خروج خواهد کرد و نام او «اصهب بن قیس» است.

و همچنین از برخی دیگر از روایات چنین فهمیده می‌شود که سفیانی اول دارای صفات متعددی از قبیل اصهب، ابقع و ابرص می‌باشد.

اما از برخی روایات دیگر  چنین بنظر می رسد که صفات مختلفی مانند اصهب، ابقع و ابرص از اوصاف سفیانی دوم است.

و اما آنچه بهتر بنظر می رسد واز روایات مستفاد می‌گردد اینکه الفاظ مختلفی مانند اصهب، ابقع و ابرص نه از صفات سفیانی اول است و نه از صفات سفیانی دوم، بلکه اصهب، ابقع  دو فرد مختلف هستند که در سرزمین شام ظاهر می‌شوند و با سفیانی اصلی (یعنی سفیانی مشهور) کشمکش دارند. سفیانی با آنها می‌جنگد و همه آنها را با یاران و پیروانش از بین می‌برد، و سپس خود را برای گرفتن عراق و تسخیر بغداد آماده می‌سازد.

.

.

.

اللهم عجل لولیک الفرج

گروه عاشقان امام مهدی(عج) در پیامرسان ایتا

آیا در روایات سفیانی دو تا هستند؟