داستان تبعیض اعراب نسبت به ایرانیان و خشم امام علی(ع)

ایرانیان زمینه ساز ظهور حضرت مهدی(عج) به دفعات زیادی در روایات معصومین نام برده شده اند. در گذشته نام های ایرانیان در زمان صدر اسلام، کلماتی مانند موالی، عجم و فارس را بررسی کردیم تا بتوانیم این روایات را به خوبی متوجه بشویم. در ادامه روایتی از امیرالمومنین، حضرت علی(ع) و محبت ایشان نسبت به ایرانیان(موالی) را خواندیم که داستان جالبی است و پیشنهاد می شود در ابتدا آن ر امطالعه فرمایید.

نژادپرستی اعراب نسبت ایرانیان

روزی گروهی از موالی به حضور امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام رسیدند و از سوءرفتار اعراب شکایت کردند. گفتند:

«یا امیرالمؤمنین! رسول خدا صلی‌الله علیه و آله هیچ‌گونه تبعیضی میان عرب و غیرعرب، نه در تقسیم بیت‌المال و نه در امر ازدواج، قائل نبود. بیت‌المال را به طور مساوی تقسیم می‌کرد و سلمان فارسی، بلال حبشی و صهیب رومی در زمان ایشان با زنان عرب ازدواج کردند. ولی امروز عرب‌ها میان ما و خودشان تفاوت می‌گذارند.»

امیرالمؤمنین علیه‌السلام نزد اعراب رفت و در این‌باره با آنان سخن گفت، اما نتیجه‌ای نداشت. آن‌ها فریاد زدند: «غیرممکن است! نمی‌شود!»
علی علیه‌السلام، در حالی که از این جریان سخت خشمگین شده بود، نزد موالی آمد و فرمود:

«با کمال تأسف، آنان حاضر نیستند با شما به روش مساوات رفتار کنند و مانند یک مسلمانِ برابر‌الحقوق به شما بنگرند. من شما را سفارش می‌کنم که به تجارت و بازرگانی روی آورید، و خداوند به شما برکت خواهد داد.»
الکافی

از مجموع این مطالب و نیز شکایت‌های موالی و بدرفتاری اعراب نسبت به آنان، چنین برمی‌آید که یکی از علل نام‌گذاری مسلمانان غیرعرب ــ به‌ویژه ایرانیان ــ به عنوان «موالی»، سیاست نادرست تبعیض نژادی بوده است.

نزدیکی (ایرانیان) به امیرالمومنین در حکومت علوی

برخلاف سیاست دوران خلافت   که نسبت به موالی و ایرانیان نظر خوشی نداشت و از آنان دوری می‌کرد ــ امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام که همواره از این رفتارهای ناپسند و سیاست‌های خشن عربی رنج می‌برد، پس از آنکه زمام حکومت اسلامی را به دست گرفت، بی‌پروا موالی و نو‌مسلمانان عجم و افراد ایرانی‌نژاد را به خود نزدیک کرد.

همچنان‌که پیش از دوران حکومت نیز به دیگر نژادها توجه داشت، پس از انتقال مرکز حکومت به کوفه، با نگاهی درست و آینده‌نگر، زمینه مشارکت ایرانیان را در مکتب اسلام و قرآن فراهم نمود. چون استعداد، اخلاص و ایمان ایرانیان را در اسلام تشخیص داد، در آموزش و پرورش آنان همّت گماشت.

برای نمونه، میثم تمّار ــ خرمافروش عجم از اهل «هَجَر» و بحرین، و یک ایرانی ــ را در شمار اصحاب سرّ خود قرار داد و او را در کنار کمیت بن زیاد نخعی آموزش داد و اسرار ولایت را به او سپرد. این اقدام، زمینه گسترش دین پاک اسلام و نور ولایت را در سرزمین ایران فراهم ساخت.

از این‌رو در تاریخ آمده است که «مُغیرة ضَبی» همواره در مقایسه میان امیرالمؤمنین علیه‌السلام و خلیفه دوم می‌گفت:

«علی علیه‌السلام به موالی (مسلمانان غیرعرب) بیشتر تمایل داشت؛ اما عمر برعکس، از آنان خوشش نمی‌آمد و بسیار از آنان دوری می‌کرد و بیش از همه از ایشان گریزان بود.»

الغارات

.

.

.

اللهم عجل لولیک الفرج

گروه عاشقان امام مهدی(عج) در پیامرسان ایتا

علائم حتمی ظهور امام مهدی(عج)