خروج سید حسنی در روایات و گنج های طالقان

خروج سید حسنی از علائم حتمی ظهور است. طبق احادیث و روایات، خروج ایشان از شهری در ایران فعلی انجام خواهد شد که در مقاله قبلی این موضوع را به طور کامل بررسی کردیم.

مشخصات قیام سید حسنی چیست؟

مرحوم سید اسماعیل طبرسی نوری، در کتاب «کفایةالموحدین»، دربارهٔ خروج «سید حسنی» با نقل حدیث «مفضل بن عمر» و توضیحاتی که از خود بر آن افزوده است، چنین می‌نویسد:

از علامات حتمیه، خروج «سید حسنی» است. و آن جوان خوش‌صورتی است که از طرف دیلم و قزوین خروج نماید و به آواز بلند فریاد کند که: «به فریاد آل محمد، صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم، برسید که از شما یاری می‌طلبند.»
و این سید حسنی ظاهراً از اولاد امام حسن مجتبی، علیه‌السلام، باشد و او دعوی بر باطل ننماید و دعوت بر نفس خود نکند؛ بلکه از شیعیان مخلص ائمهٔ اثناعشر و تابع دین حق و داعی نیابت و مهدویت نخواهد نمود، ولی مطاع و بزرگ و رئیس خواهد بود. و در گفتار و کردار، موافق است با شریعت مطهرهٔ حضرت خاتم‌النبیین، صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم.

و در زمان خروج او، چون کفر و ظلم عالم را فرا گرفته باشد و مردم از دست ظالمان و فاسقان در اذیت و آزار باشند و جمعی از مؤمنین نیز مستعد باشند برای دفع ظلم ظالمین، در آن حال «سید حسنی» استغاثه نماید برای نصرت دین آل محمد، صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم. پس مردم او را اعانت نمایند؛

 خصوصاً گنج‌های «طالقان». و ظاهراً مراد از این «طالقان»، طالقان دیلم و (قزوین)باشد، نه طالقان شام. 

گنج های طالقان اشاره به چه کسانی دارد؟

این گنج‌ها از طلا و نقره نباشد، بلکه مردان شجاع قوی‌دل، مسلح و مکمل باشند که بر اسب‌های اشهب ـ که کنایه از وسائط نقلیه و مرکب‌های سواری است ـ سوار باشند و در اطراف او جمع گردند و جمعیت او زیاد شوند. و به نحو سلطان عادل در میان ایشان حکم و سلوک نماید و کمک بر اهل ظلم و طغیان غلبه نماید، و از مکان و جای خود تا کوفه، زمین را از لوث وجود ظالمان و کافران پاک گرداند.

و چون با اصحاب خود وارد کوفه شود، به او خبر می‌دهند که حضرت حجت‌الله، مهدی آل محمد، صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم، ظهور نموده است و از مدینه به کوفه تشریف آورده است. پس «سید حسنی» با اصحاب خود به خدمت آن حضرت مشرف می‌شوند و از آن حضرت مطالبهٔ دلایل امامت و مواریث انبیا می‌نمایند.

سید حسنی در کلام امام صادق(َع)

حضرت صادق، علیه‌السلام، می‌فرماید: «به خدا قسم که آن جوان خود آن حضرت را می‌شناسد و می‌داند که او بر حق است؛ ولی مقصودش این است که حقیقت او را بر مردم و اصحاب خود ظاهر نماید.»

پس آن حضرت دلایل امامت و مواریث انبیا را برای او ظاهر نماید. در آن وقت، «سید حسنی» و اصحابش بیعت خواهند نمود، مگر عدهٔ قلیلی از اصحاب او که چهار هزار نفر از «زیدیه» باشند که مصحف‌ها و قرآن در گردن ایشان حمایل است. و آنچه مشاهده نمودند از دلایل و معجزات، آن را حمل بر سحر می‌نمایند و می‌گویند: «این سخنان بزرگ است و همهٔ این‌ها سحر است که به ما نموده و نشان داده‌اند.»

پس حضرت حجت، علیه‌السلام، آنچه ایشان را موعظه و نصیحت نماید و آنچه اظهار اعجاز نماید، در ایشان اثر نخواهد نمود. و حضرت تا سه روز ایشان را مهلت می‌دهد و چون موعظهٔ آن حضرت و آنچه حق است قبول ننمایند، حضرت امر فرماید که گردن‌های ایشان را بزنند. و حال ایشان بسیار شبیه است به حال خوارج نهروان که در لشکر حضرت امیرالمؤمنین، علیه‌السلام، و در جنگ «صفین» بودند.»

.

.

.

اللهم عجل لولیک الفرج

گروه عاشقان امام مهدی(عج) در پیامرسان ایتا

نابودی و عذاب مردم بصره در کلام حضرت علی(ع)