فتنه ای در مشرق از زبان حضرت علی(ع)

در مقالات قبلی مشخص شد که منظور از مشرق و خراسان در روایات، منطقه ایران فعلی هست و قیام خراسانی و پرچم های سیاه  در این منطقه رخ خواهد داد. خروج پرچم های سیاه به عنوان یکی از علائم حتمی ظهور نام برده شده و از این رو نیاز به بررسی دقیق دارد. 

در احادیث همچنین به رخ دادن فتنه ای در مشرق اشاره شده که در نوشته قبلی به احادیث مرتبط اشاره کردیم که کشته شدن ۸۰ هزار نفر از شهروندان تهران و ۸۰ تن از رهبران آنها را مشخص کرده بود.

حال روایتی از اصبغ بن نباته؛ یکی از یاران حضرت علی(ع) درباره  فتنه مشرق و ظهور امام غایب ع بخوانیم:

جنگ ایران در روایتی از حضرت علی(ع)

مرحوم علامه مجلسی (علی‌الله مقامه) در کتاب «بحارالانوار»، خطبه‌ی امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) را از قول «اصبغ بن نباته» از کتاب «سرور اهل ایمان» این‌گونه آورده است:

اصبغ بن نباته گفت: شنیدم که امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) به مردم می‌فرمود:

«سَلُونِی قَبْلَ أَنْ تَفْقِدُونِی؛ لِأَنِّی بِطُرُقِ السَّمَاءِ أَعْلَمُ مِنَ الْعُلَمَاءِ، وَ بِطُرُقِ الْأَرْضِ أَعْلَمُ مِنَ الْعَالَمِ».

یعنی: «ای مردم! پیش از آنکه مرا از دست بدهید، از من بپرسید؛ زیرا که من از همه دانشمندان به راه‌های آسمان داناترم، و از تمام مردم روی زمین به راه‌های زمین آشناترم.»

«من سرور دینم، من آقای مؤمنانم، من پیشوای پرهیزکارانم، من پاداش‌دهنده‌ی مردم در روز بازپسینم، من تقسیم‌کننده‌ی آتش دوزخ، کلیددار بهشت، صاحب حوض کوثر، ترازوی قیامت و صاحب اعراف می‌باشم.»

هر امام از ما (اهل‌بیت) به اوضاع تمام اهل ولایت خود آشنا می‌باشند، چنان‌که خداوند متعال در این آیه می‌فرماید:

«إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِکُلِّ قَوْمٍ هَادٍ»؛

یعنی: «تو تنها بیم‌دهنده‌ای؛ و برای هر قومی راهنمایی است».

«از من بپرسید پیش از آنکه در گنجینه‌ی سینه‌ی من، علوم فراوانی است؛ پیش از آنکه فتنه و آشوب از جانب مشرق برپا شود که افسارگسیخته باشد و هنگام اشتعالِ ناره‌ی آن، بالا بگیرد، به‌طوری که زمام کار را از دست اهل بیرون ببرد؛ و بعد که خاموش شد و مردمی را در کام خود فرو برد و نابود گرداند، دوباره زنده شود و شعله‌ی آن بالا بگیرد و مانند شعله‌ی آتش‌سوزنده‌هایی که در انبوه هیمه‌های خشک افتاده، از مغرب زمین، دام خود را بالا زده و بگوید: "وای بر کسانی که طعمه‌ی من می‌شوند" (و یا: وای بر جایی که این آتش داخل شود) و یا: "وای بر آن مکانی که این فتنه به آنجا کوچ کند...»

«...ثُمَّ تَشِبُّ بِالْحَطَبِ الْجَزْلِ مِنْ مَغْرِبِ الْأَرْضِ رَافِعَةً ذَیْلَهَا، تَدْعُو: یَا وَیْلَهَا لِرَحْلَةٍ وَ مِثْلِهَا، فَإِذَا اسْتَدَارَ الْفَلَکُ قُلْتُم: مَاتَ أَوْ هَلَکَ، بِأَیِّ وَادٍ سَلَکَ؟ فَیَوْمَئِذٍ تَأْوِیلُ هَذِهِ الْآیَةِ: (ثُمَّ رَدَدْنَا الْکُرَةَ عَلَیْهِمْ وَ أَمْدَدْنَاکُمْ بِأَمْوَالٍ وَ بَنِینَ وَ جَعَلْنَاکُمْ أَکْثَرَ نَفِیرًا)».

یعنی: ...سپس شعله‌ی آن بالا می‌گیرد و مانند شعله‌ی آتش‌سوزنده‌هایی که در انبوه هیمه‌های خشک افتاده، از مغرب زمین، دام خود را بالا زده و بگوید: «وای بر کسانی که طعمه‌ی من می‌شوند» (یا: وای بر جایی که این آتش داخل شود) و یا: «وای بر آن مکانی که این فتنه به آنجا کوچ کند». پس هنگامی که فلک بچرخد و بگویید: «او مُرد یا هلاک شد؛ در کدام وادی (مسیر) رفت؟»، در آن روز، تأویلِ این آیه آشکار می‌شود: «(ثُمَّ رَدَدْنَا الْکُرَّةَ عَلَیْهِمْ وَ أَمْدَدْنَاکُمْ بِأَمْوَالٍ وَ بَنِینَ وَ جَعَلْنَاکُمْ أَکْثَرَ نَفِیرًا)؛

 سپس بازگشت (قدرت) را به آنان بازگرداندیم و شما را با اموال و فرزندان یاری کردیم و شما را پرشمارتر ساختیم».

.

.

.

اللهم عجل لولیک الفرج

گروه عاشقان امام مهدی(عج) در پیامرسان ایتا

محبت امام علی(ع) نسبت به ایرانیان